- 2021
Μολυβένιο γλυκό του κουταλιού στο βάζο του καλοκαιριού σου —
η σφιχτή αγκαλιά δεν αρκούσε.
Από τότε
ο ήλιος και ο αέρας κατοίκησαν τα καστανά σου μάτια·
προβλέπουν βροχή.
Στο τοπίο αυτό
— που αναπνέοντας κυματιστά μας ανεχόταν —
ο ήλιος
έτρεχε πίσω μας κι εμείς κρυβόμασταν
στο θυμάρι και στο μέλι.
Διασχίζαμε τις ηλικίες και ανταλλάσσαμε εποχές.
Μικροσκοπικός ο κορμός σου
βαραίνει τους δρόμους της πόλης μοιρασμένος
σε εξάμηνα θερμά και ψυχρά.
Τα παιδιά των παιδιών σου μαθητεύουν
στην πανσέληνο της θάλασσάς σου, χωρίς να γνωρίζουν πως
η δύναμη των χεριών μου αποδείχτηκε επαρκής
να κρατήσει στη μνήμη εκείνο το
περιστρεφόμενο ασαφές μεσημέρι
και τώρα να μπορώ να ρωτήσω:
Χώρα αναμονής, Κίχλη, 2021