Παραμύθι
μια φορά κι έναν καιρό
ένας άνδρας βάδιζε στο δρόμο
περπατούσε και περπατούσε
ώσπου συνάντησε μια γυναίκα
/βγάλε επιτέλους τη μαντίλα ξεσκεπάσου/ είπε
η γυναίκα δε μίλησε
μόνο έσκυψε το κεφάλι κι έφυγε βιαστικά
περπατούσε και περπατούσε εκείνος
ώσπου συνάντησε μια γυναίκα
/όλα μάς τα έδειξες/
η γυναίκα δε μίλησε
μόνο έσκυψε το κεφάλι κι έφυγε βιαστικά
περπατούσε και περπατούσε εκείνος
ώσπου συνάντησε μια γυναίκα
/βάψε τα μαλλιά σου σε κανέναν δεν αρέσουν οι γριές/
η γυναίκα δε μίλησε
μόνο έσκυψε το κεφάλι κι έφυγε βιαστικά
περπατούσε και περπατούσε εκείνος
ώσπου συνάντησε μια τίγρη
/πολύ φανταχτερή η γούνα σου/είπε
η τίγρη δε μίλησε
μόνο έκανε τον άνδρα μια χαψιά.
Σατούρνια, Σμίλη, 2022
©2015-2026 poets.gr |
Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη