«Με τόση γνώση, ποια συγχώρηση;» *

Από την τέφρα μου ίχνος να μη φυλαχτεί
2020

Γεροντάκια τα λόγια μας,

γεροντάκια σκυμμένα στις διαθήκες τους,

μετρούν

τη σκεβρωμένη σκιά τους

περιουσία αιώνια,

εννοούν

το υπόγειό τους στα Πατήσια

αείζωο, αειφεγγές,

«θα σας το γράψω – δεν θα σας το γράψω»

απειλούν τους κληρονόμους.

«Θα σας το γράψω – δεν θα σας το γράψω»

το πειρατικό.

Κηρύσσουν πολέμους.

Οι αιώνες μυρίζουν καμένα αδέλφια,

πρωτοξάδερφα σφαγμένα,

γεμίζει ώς πάνω ο καιρός

με αίμα μανάδων και παιδιών.

 

 

Τα καημένα τα γεροντάκια.

Τα καημένα τα λόγια μας.

 

       Από την τέφρα μου ίχνος να μη φυλαχτεί, Άγρα, 2020

 

 

*Τ.Σ. Έλιοτ, «Γερόντιον» Άπαντα τα ποιήματα, μτφρ. Αριστοτέλης Νικολαΐδης, Κέδρος, 1984, σ. 67-69.

 

Περισσότερα από τον/την Σακελλαρίου Σοφία

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2021 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά