Άστεγη μνήμη

Επιμένω να είμαι το σκοινί που λύνει το πλοίο στο λιμάνι
2019

Αρχίζω φαίνεται
να χωρώ τα κομμάτια μου
στα ρούχα του άστεγου
που λυπάται τη μνήμη μου που τίποτα
δεν ανταποδίδει
σ’ένα τόσο συγκινητικό βλέμμα
σε μια τόσο συγγενική νύχτα. 

 

      Επιμένω να είμαι το σκοινί που λύνει το πλοίο στο λιμάνι, Γαβριηλίδης, 2019

 

Περισσότερα από τον/την Σαμαρά Λένα

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2022 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά