Να προσέχεις προπάντων την πόρτα, μισή βυθισμένη,

μισή ανοιχτή με αντικλείδι, και κρέμεται. Λογχοφόροι

κρατούν την αντίπερα, και αναίτιος γδούπος: η κλαγγή

σιδερένιων βρεφών που αρπάχτηκαν μεσ’ απ’ την κούνια,

και κοράσια δαγκώνουν τα σεντόνια με χάχανα.

Τα πνιχτά λιτανέματα φύλαξε, τις μουγκές λειτουργίες,

τα λιωμένα σκουτάρια, τους νάρθηκες, των αρμάτων το δέος.

Γιατί μόνος θ’ ακούς τα γρυλίσματα, και αυτόν που αγαπάς

θα φοβάσαι.

     Ιστορίες για τα βαθιά, Κέδρος, 1983