Εδώ είμαι πάλι. Καρτερώ.

Ακριβής πάντα στην ώρα

το λεπτό. Στέκω με φόρα 

πέρα δώθε ακινητώ

η αναμονή με κυβερνά

μ'εξάπτει με παθιάζει 

με μεθά και μ' αφηνιάζει

σ' άλλο κουρδίζει την καρδιά

ρυθμό πιο μανιασμένο

μπροστά μου ανοίγεται αιών 

απίθανων σφυγμών, σχεδόν

εκλιπαρώ να μη φανείς 

στα χέρια σου μη γίνω ευθύς 

κορμί γνωστό πεπατημένο. 

       Σονέτα, Gutenberg, 2016