Ήρθανε πάλι οι επισκέπτες 

σφήνωσαν στους τοίχους τις φωνές 

στα παράθυρα κόλλησαν σκιές 

βαθιές μορφές μες στους καθρέφτες.

Κι ύστερα φύγαν ένας ένας 

χτύπησαν πίσω τους την πόρτα 

σ' άφησαν μόνο μες στα φώτα 

στη μέση της δικής σου αρένας 

γύρω φωνές, σκιές μορφές

και το θεριό εκεί να σου γελάει 

και να σου γλύφει τις πληγές

δίχως ούτε έναν θεατή 

έναν κριτή να παρακολουθεί 

το σπαραγμό σου να νικάει. 

      Σονέτα, Gutenberg, 2016