Τα γένια μεγαλώνουν
σαν των Κυκλώπων
και τα μαλλιά
ο κλειδούχος
των δρόμων του Παγκρατίου
βαδίζειν στα σκοτεινά
κάποτε θα ζητήσω λίγες ώρες
από την περιουσία της ημέρας
που θα μου αρνηθεί
σαν τη σαδιστική μητέρα
που μυρίζεται την ανάγκη
τας θύρας
που με τέχνη διαρρήξαμε
τας όριζε η ενοχή
και τα αντικλείδια η περιέργεια
αναπάλακτοι παράδρομοι
από την λώβα της λεωφόρου
κι αν δεν υπάρχει
θα το φτιάξουμε
κι αν υπάρχει
ας το ξαναδούμε

     Τύχη και ανάγκη, Φίλντισι, 2013