Οι φτηνές σαρδέλες, που φαγώθηκαν το μεσημέρι

με μια έτοιμη μερίδα φακές, ήταν αμετακίνητες στο

στομάχι του. Σαν μια στρογγυλή πέτρα στη μέση

του κορμιού του, που τον κόλλησε πρώτα ανάσκελα

στο στρώμα και μετά συνέχισε να τον κατεβάζει· 

στο πάτωμα, στον από κάτω όροφο, στο ισόγειο

και τέλος στο υπόγειο ─ όπου έμεινε να κοιμάται

τον μεσημεριανό του ύπνο, δίπλα σε κάτι κούτες με

αδιάφορο περιεχόμενο.

      Ο πίσω τοίχος, ο ανεπίσημος, Ενύπνιο, 2021