Παραμύθι σκουρόχρωμο και με δεμένα μάτια

Ισόπαλο τραύμα
2009

                            στην Τζένη Μαστοράκη
                           αφού κανείς δεν σταυρώνει πια το μαξιλάρι της

 

Εκείνη
κατέβηκε σκάλες και σκάλες
μέχρι τα βάθη μου
οπότε άναψα λευκό κερί
να βλέπει που πατά
τα τυχερά του ύπνου μου
και τ' άλλα με τ' άρρωστα κλαδιά
που κατευθύνουν τις κινήσεις μου
κι έτσι δεν ξέρω τι γυρεύω στον γκρεμό
δεν ξέρω καν πού πάει αυτό το ποίημα
αν θα τελειώσει εδώ αξιοπρεπώς
ή αν θ' αρχίσει να ξερνάει αίματα
μετανιωμένα αργύρια
ώσπου να γίνουν όλα άπατα
και συνεπώς

                  δικά της

 

  Ισόπαλο τραύμα, Κέδρος, 2009

Περισσότερα από τον/την Στίγκας Γιάννης

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2022 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά