Συμβίωση

Calcarea Carbonica
2017

Κάθε πρωί φοράω τα τακούνια μου.
Μπαίνω στο αμάξι μου και τρέχω,
πριν με ρουφήξει το δεκάωρο,
να ταΐσω τις γάτες.

Η γειτόνισσα τινάζει την αγάπη.
Ο κύριος αντιγράφει τις κινήσεις μου.
Αποκλείεται να βρέξει, μου γνέφει συνθηματικά
και χάνεται βιαστικά πίσω από τις κουρτίνες.

Η κυρία φοβάται τους λεκέδες.
Εκείνος τη γυναίκα του.
Πατάω γκάζι και χάνομαι.
Οι γάτες χαμογελούν.

Ο ήλιος μας τυφλώνει.

 

     Calcarea Carbonica, κύμα, 2017

Περισσότερα από τον/την Πλυτά Λουκία

©2015-2026 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

Ρυθμίσεις Cookies | Όροι Χρήσης | Πολιτική Απορρήτου | Σχεδιασμός 4share | Ανάπτυξη εφαρμογής IMPRESSI
Σχεδιασμός ιστότoπου με την υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά