Ο τόπος μου άνεμος, πώς λοιπόν ο άνεμος αυτός
σηκώνεται πιο ψηλά απ’ τα καπέλα των περαστικών
κι έπειτα μαλακά, πόσο μαλακά έπειτα
ακουμπά στη μοναξιά των πάνω ορόφων
στων πάνω ορόφων τα μπαλκόνια και τη μοναξιά
και βγαίνουν οι συνωμοσίες που πήραν πια
μια μορφή φυσικότητας
μεταποιούν το μέλλον σε τετελεσμένο
σαρώνουν τα φύλλα
τι φύλλα
και να μην παίρνω απάντηση.

     Της Γλυκειάς Πατρίδας (Β’ έκδοση), Εκδόσεις του Φοίνικα, 2017