Πίσω από την πόρτα του θαλάμου είχαμε κρεμασμένη μια κούκλα. Κάθε πρωί τη

βάφαμε, τη χτενίζαμε και τις νύχτες που είχε φεγγάρι τη στήναμε μπροστά στο

παράθυρο με τα κάγκελα, να το βλέπει και να μας χαμογελάει. Στους περιπάτους

μας ερχόταν κοντά και μας έλεγε ιστορίες απ’ την Ελλάδα, την πατρίδα της. Όταν

θα φύγουμε, θα γράψουμε πάνω της το όνομα και την ηλικία μας. Μερικοί,

μάλιστα, σκέφτηκαν να της προσφέρουν κι ένα δώρο. Εγώ θα της αφήσω τα χέρια

μου να της σκεπάζουν τα στήθη, να μη ντρέπεται, όταν γυμνή

βγαίνει περίπατο στο μεγάλο βουνό.

      Σαμοθράκης στρατιωτική γεωγραφία, 1983