Καραόκε

Ο άνθρωπος τανκ
2017

φοράω τα τακούνια της μαμάς

ξέρεις, η μαμά έφυγε κι ο μπαμπάς

έρχεται πάντα σπίτι όταν έχει σκοτεινιάσει

του βάζω να φάει, δεν μιλάμε

κουνάμε τα χέρια μας συγκαταβατικά

χειρονομούμε για την αγάπη

το δέντρο της αυλής το έκοψαν

ο παππούς και η γιαγιά δεν ζουν πια

ο αδελφός μου έφυγε μετανάστης στη Γερμανία

κι εγώ προβάρω τον ρόλο μου

ένας μονόλογος που θα διασύρει τον Μπέκετ

μασάω την κασέτα του Κραπ

στριμώχνω τον ήρωα

στην γωνία των παράξενων φθόγγων

και κλαίω

είμαι ο ήρωας που αγαπώ

 

     Ο άνθρωπος τανκ, Θράκα, 2017

Περισσότερα από τον/την Λίλλης Γιώργος

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2020 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά