Άτιτλο 2.

Φωνή
2019

Για τους άνδρες που πέφτουν κάθετα

τα κορίτσια είναι βαμμένα και φωνάζουν

τόσο δυνατά που σπάνε τη μελωδία γύρω.

Έλα μαζί μου τώρα που το αίμα τραγουδάω

όχι για να χορέψουμε μακάρια στα σύννεφα

μα για την ανοησία που με εξαπατά

για το σχοινί που με στραγγαλίζει.

Όταν σε φιλώ είναι για τον αναγκαίο πόνο.

Πατώντας για ενέργεια σε κάθε φράση

είναι παραλογισμός. Δεν ξέρουν τα κορίτσια

που τεντωμένα κάθονται σαν τίγρεις

πως είναι δόλωμα κι υποκατάστατο

πιθανοτήτων. Δεν ξέρουν πως κρέμονται

στο δράμα από μια ρίζα διαφυγής.

 

     Φωνή, Bibliotheque, 2019 

 

Περισσότερα από τον/την Λιάκος Λουκάς

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2022 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά