Άτιτλο 5.

Φωνή
2019

Γεμίζει με κόσμο η απόσταση που μας χωρίζει λες και

μόνο με τη λέξη «  …  » είσαι δίχως τις λέξεις, γραφτός,

αόρατος ανάμεσα στους ανθρώπους, διαφορετικός από

όλους τους άλλους, αποφεύγοντας τους όμοίους σου,

μόνος, σαν ζώο που δεν έχει ακόμα εξημερωθεί. Η ζωή

έχει παρερμηνευτεί. Η ζωή, μια λάμπα με χάρτινο σκίαστρο:

δεν βλέπουμε πια ο ένας τον άλλο. Κι όμως, κάποτε τα μάτια

μου συνάντησαν τα δικά σου χωρίς να πονέσουν. Τώρα, μόλις

που καταφέρνω να πω τ' όνομά σου. Είσαι, λέω.

 

     Φωνή, Bibliotheque, 2019 

 

Περισσότερα από τον/την Λιάκος Λουκάς

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2022 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά