Της δείχνω το πρώτο μου δυτικό τζιν. Δουλεύω σπουδά-
ζω αγοράζω ζω στη Fisksätra πάνω από την αξιοπρεπή
αλκοολική, που ρίχνει στη σχισμή για τα γράμματα καρα-
μέλες για τη μικρή και μας φέρνει να δοκιμάσουμε από το
φαγητό που μαγειρεύει. Στη Στοκχόλμη αυτά. Στη Βαρσο-
βία ο πατέρας έλεγε στη μητέρα: μην του βάλεις να φάει.
Εκείνη μου έβαζε έτσι κι αλλιώς. Η Gerd μαγειρεύει με
ένα αναμμένο τσιγάρο στο στόμα. Κρατάμε τρεις μέρες το
κατσαρολάκι πριν της το επιστρέψουμε και λέμε τι νόστιμο,
είναι φινλανδικό πιάτο; Ένα βράδυ ήρθε ένας πεινασμένος
συμπατριώτης μου να με επισκεφθεί, μην έχοντας κάτι άλλο
έτοιμο, του δώσαμε το φαγητό της Gerd. Του άρεσε πολύ.
Ήταν καλλιτέχνης, τότε όλοι ήμασταν καλλιτέχνες. Αυτός
κυνηγούσε τον Bergman για να του δείξει την ταινία του,
αλλά εκείνος πάντα αρνιόταν. Έλεγε αν βλέπω όλες τις ται-
νίες που μου φέρνουν, δεν θα ’χω χρόνο για τις δικές μου.

      Walkwoman, Κουκκίδα, 2023