Το νυφικό / Α.

Ίχνη ανθρώπων
2006

στην Κ.Ρ.



Εκείνο το έτος γέμισε ο τόπος φωτιές.
Σάββατο της Ανάστασης
ανέβηκα στο υπερώο, άρχισα να φωνάζω
δυνατά, πολύ δυνατά, το όνομά της
ξανά και ξανά, όσο πιο δυνατά μπορούσα.

Άρχισε να ξημερώνει,
δίπλα στη στέρνα φορούσε το νυφικό της,
όπως τότε τις επίσημες ώρες του Σεπτέμβρη
του ενενήντα, έτοιμη να μπει στο νερό.

Επανέλαβα το όνομά της ξανά και ξανά.

Καμιά απόκριση.

Έλυσε τα μαλλιά της, χάθηκε στα νερά.

Σε τρόμαξα αηδόνι μου
και θόλωσε η λαλιά σου.

 

 

     Ποιήματα – Περίληψη (1983-2006), εκδ. Πικραμένος, 2006  [από τη συλλογή Ίχνη ανθρώπων]

Περισσότερα από τον/την Σκιαθάς Δ. Αντώνης

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2021 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά