Ελεονόρα

Κάποιες φορές ένας θλιμμένος λύκος
2009

Με τον καιρό, τα δέντρα πλήθαιναν, μεγά-
λωνε το δάσος. Καθημερινά φύτρωναν τρία
με πέντε δέντρα που μέσα σε λίγες ώρες μια
αόρατη βροχή τα έκανε να υψώνονται στον
ουρανό και να φουντώνουν. Εκεί κατέφευγε
συχνά όταν την έχαναν. Τελευταία, όλο και
περισσότερο. Σιγά σιγά εκεί άρχισαν να
μετακινούνται και τα αγρίμια της ψυχής της.
Κάποιες φορές τα ουρλιαχτά τους σκάλωναν
στα κατακερματισμένα λόγια της.

«Δεν καταπίνουμε τα κουκούτσια, κυρία
Ελεονόρα!» έλεγε η Ναταλί.

Δεν απαντούσε· μόνο έσπευδε να πυκνώσει με-
σα της το δάσος να χαθεί, για πάντα. Όχι σαν
τον Κοντορεβιθούλη, χτες, στο μάθημα του
Νηπιαγωγείου.

 

    Κάποιες φορές ένας θλιμμένος λύκος, Γαβριηλίδης, 2009

Περισσότερα από τον/την Σακελλαρίου Γιολάντα

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2021 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά