η σχέση μου με τον πατέρα 

είναι αμιγώς μεταλλική 

στην αρχή μου είπε καλημέρα 

με τον ήχο της λουρίδας του 

στην πλάτη μου

μετά με ξύπναγε 

με τον ήχο του γκριζωπού αλουμινίου 

όταν έβγαζε τα χάπια του

ύστερα τα λέγαμε 

με τη μεταλλική βαλβίδα 

που άκουγα να χτυπάει στην καρδιά του

μα και γω

κάθε βράδυ σ' αγαπώ του έλεγα 

όταν στον ύπνο μου με το σιδεροπρίονο 

του 'κοβα το λαιμό από τη ρίζα 

να γιατί το ποίημα αυτό 

δε γράφτηκε σε μέτρο ιαμβικό 

είναι που έχει για ρυθμό του 

το μηχανικό ξεκλείδωμα των κελιών 

στην πτέρυγα των πατροκτόνων 

      Ούτις, Υποκείμενο, 2017