ΙΙ. Του πατέρα

Ο άστεγος της οδού Χαμογέλων
2015

                                                      Οι γονείς μας
                                                      είναι οι πρώτοι παιδικοί μας ϕίλοι
                                                      που λησμονάμε
                                                      Δ.Π.

 

Ο πατέρας μου, Θεός σχωρέσ' τον,
χαμογελούσε εύκολα.
Κρεμούσε τα χαμόγελα στη ντουλάπα
δίπλα στις γραβάτες.
Είχε ένα για κάθε περίσταση.
Όταν ήταν θλιμμένος
φορούσε το πιο γοητευτικό.

Μα όταν πήγαινα να τον φροντίσω θέριευε.
Τι τσιρότο, τι χάπι να βρεις τότε
για έναν υπέρμετρο γίγαντα.
Σαράντα και βάλε χρόνια πλάι-πλάι...
τι κρίμα που δε γίναμε ποτέ φίλοι.

  Ο άστεγος της οδού Χαμογέλων, Σαιξπηρικόν, 2015

Περισσότερα από τον/την Παπαστεργίου Δημήτρης

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2020 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά