Άλλες φορές πάλι
συρρικνώνεσαι και χωράς
σ’ εκείνη τη λευκή, σκαλιστή πορσελάνη,
το δώρο που θα μου έφερνες...
Μες στη βιτρίνα με τα γυαλικά
κείτεται τώρα,
και σαν γριούλα που θυμάται όλο τα ίδια,
μονολογεί διαρκώς κι αυτή
για την επίσκεψη, εκείνη
που δεν πρόφτασες.

       Τα χέρια και ο χρόνος, Κέδρος, 2018