Ένας δικός μου θάνατος

Ανάμεσα στον Φόνο και τον Χρόνο
2018

Κάποια δέντρα στο απέναντι πεζοδρόμιο
φαίνονται τόσο όμορφα καθώς σκύβουν
πάνω από εκπληρωμένες επιθυμίες που
ξεχνάω πάντα πως είμαστε ακόμα
στον πυρήνα του υφασμένου λόγου

τόσο βαθιά που δεν υπάρχει καθόλου λόγος
για να ψαχουλεύεις το πρόσωπο σου
παρά μόνο πράξεις αζευγάρωτες
στο υπόστρωμα της πόλης
σαν αντιστίξεις έκθετες σε διαγραφές

ενός δικού μου επικείμενου θανάτου
ισορροπώντας σε πολυθρόνες κουνιστές
παρέα με ποιήματα του Γκρέγκορυ Κόρσο
πίνουμε μπύρα απ’ τα μπουκάλια πριν
ανέβεις στο τραπέζι και τσιρίξεις

για τα δέντρα των ανεκπλήρωτων ελπίδων
εγώ πεθαίνω απ’ τα γέλια

 

     Ανάμεσα στον Φόνο και τον Χρόνο, Ρώμη 2018

Περισσότερα από τον/την Λαζαρίδης Σάββας

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2022 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά