Μην είσαι κόπανος, του είπα

στραβώθηκες; 

χιονίζει με τα όλα του

κι αυτός σαν να μην τρέχει τίποτα·

ανεβαίνει με κόκκινα χέρια

το μάγουλό του άσπρισε

φωτίζει

τον κοκαλιάρικο δείχτη του χεριού του·

αν πέσει τώρα θα τον τρέχουμε

κι αυτός ανεβαίνει, ρε πούστη μου

σαν να μη βλέπει τη χιονοστιβάδα, είπα

γιατί ο καημός του ανθρώπου,  είπε

είναι πιο δυνατός

απ’ τον καημό της φύσης

γι’ αυτό, μου είπε

θα πέσει σαν αστέρι.

      Ό,τι έγινε,  Πατάκης,  2020