Στέκει αμίλητη με βλέμμα καρφωμένο
Φλόγες τα μάτια της
καταπίνουν λαίμαργα μαινόμενα αύριο
καθώς πέφτουν μέσα στις πυρφόρες τούφες των μαλλιών της

Ένας ασθενικός κι αβέβαιος ανήφορος ο λαιμός της
δρόμος ολισθηρός
που πάνω του έχασε τον έλεγχο των ανθρώπων ο Θεός

Μέτωπο καθαρό σαν νερό
Πεδίο ελεύθερο να ακουμπήσεις ευλαβικά τις προσευχές σου

Τέλος, βλέφαρα σκεπάζουν τον κόσμο
κρύβουν την ασχήμια
προστατεύουν τα όνειρα των παιδιών

 

     Χαραμάδες, Ηριδανός, 2018