Ποιος παίζει το παιχνίδι με την άνοιξη;

Πετιέται η φωνή από τη λόχμη το απόβραδο, βαδίζει εξόριστη.

Όμως φωνή και λέξη σταυρώνονται· απόηχος 

που σβήνει στην κοιλιά του κήτους.

Ανοίγουν δρόμο με το ξίφος σταθερά.

Με απόφαση χωρίζουν καλαμιές και στάχυα.

Μιμούνται τη γενναιότητα των ζώων 

πλαγιάζουν δίπλα. 

      Καππαδόκες, Κουκκίδα, 2020