Τίποτα δεν περιβάλλει στοργικά
τις καλοκαιρινές μέρες

Μια λύπη
τρυφερή και διακριτική
χρωματίζει
το φωτεινό τοπίο των ματιών σου

Ξέρω ότι δύεις
πίσω από ορίζοντες
αγνώστων λοιπών στοιχείων

Ότι βυθίζεσαι
σιωπηλά κι αυτάρεσκα

Το βαθύτερο ρήγμα σου ονομάζεται Ιωάννης.

 

     Ό,τι άγγιξα και ό,τι θυμάμαι, ποιήματα 1981-2011, Γαβριηλίδης, 2011 [από τη συλλογή Μωβ σημαία, 1981]