δέκατο τρίτο υπόγειο

Ιστορίες απ' το ονειροσφαγείο
2014

τι φοβερό το πρόσωπο της μοναξιάς
τρεις σειρές δόντια καρφωμένα
πάνω στο πιο κουρασμένο χέρι
τα μάτια της
στάζουν οξύ να γεμίζουμε τα ποτήρια
κλείσε τη μύτη και πιες το
πιες θα σου κάνει καλό
τι φοβερό το πρόσωπό της

ζωγραφιζόταν καμιά φορά
στον τοίχο του παιδικού μου δωματίου
το έχω δει και στα μάτια σου
όταν αγριεύουν οι νύχτες
κι ανάμεσα στις ξεχασμένες μολότωφ
που σαν κεράκια για τις ψυχές
αργοσβήνουν στην άσφαλτο
μα πιο συχνά
το βλέπω στον καθρέφτη
τότε ανάβω όσο πιο πολλά φώτα μπορώ
και πλένομαι πλένομαι πλένομαι
ύστερα κάνω ασκήσεις λήθης
να ξεχνώ
να ξεχνώ
να ξεχνώ μόνο

τι φοβερό το πρόσωπο της μοναξιάς
ψάχνω ένα χέρι
να μου σκεπάσει τα μάτια

 

     Ιστορίες απ' το ονειροσφαγείο, Μανδραγόρας, 2014

Περισσότερα από τον/την Ζησάκη Κατερίνα

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2020 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά