Είχα καιρό να σου γράψω
χαλάρωσε η απομόνωση βλέπεις
κι ο βιοπορισμός πήρε ξανά το πάνω χέρι.

Πάει η αναπόληση ο αποκλεισμός η περισυλλογή.
Αυτά τα γράμματα θα χάσουν το ενδιαφέρον.

Μα κι εσύ σαν να θόλωσες μου φαίνεται.
Το στόμα βγάζει αλάτι.
Εδώ που βρίσκομαι δεν έχει θάλασσα
μόνο υγρασία.

Συχνά σε ονειρεύομαι έτσι που δεν ρωτάς πως είμαι.
Αν είσαι σ' ένα πέλαγος μην με ξεχνάς.
Αν είσαι σε νησί
είμαι κι εγώ κοντά σου.

      Το κράτος των σωμάτων, Περισπωμένη, 2024