Θα το συμφωνήσω μαζί σου και δε θα φύγεις.
Ή αν φύγεις τελικά
Θά ’ναι ή χάραμα ή απόγευμα
–γιατί μοιάζουν αυτά
–να ’ναι το αθόρυβο το ταξίδι του ταχυδρόμου πριν
ξυπνήσεις
ή πριν κοιμηθείς βαθιά
στο δρόμο για την άνοιξη
και σ’ αυτό
το άηχο μειδίαμα
αφού κέντησες τα μαλλιά μου με λουλούδια
κόκκινα γαρίφαλα
ακριβώς λίγο προτού
σού αφήσω το χέρι
που σε μιαν άλλη ζωή μού υποσχέθηκες
κι αβάδιστα,
γέρνοντας από πάνω,
αιχμαλωτίσω τη σάρκα σου
στο χρώμα του απογεύματος
Να γεμίσεις λουλούδια κι εσύ,
γαρίφαλα κόκκινα.

                                                            5/7/2010, μεσημέρι, θείος Πέτρος Γεωργιάδης
                                                                        «Ο ταχυδρόμος του ΕΛΑΣ»