ακούγεται το Hotel Hell
                                                                                                                     του Eric Burdon

 


Απόψε το κρεμασμένο μου κεφάλι
κοσμεί το στήθος της Πενθεσίλειας
Τα μέλη μου σπαρμένα
ανθίζουν στο βασιλικό της ανθοκήπιο

Και θλίβομαι
που το φάντασμά μου σέρνεται
στους ρημαγμένους δρόμους
περιμένοντας το βράδυ
για να σε κατασκοπεύσει
μέσα από νεκροθαλάμους φωτός
φορώντας το άρωμα του βρέφους
και βάφοντας τα μάτια του
με τα λαμπρά χρώματα των πανσέδων

Επιτέλους
αυτή η ανοιξιάτικη λόγχη
ας βυθιστεί βαθιά στη μνήμη
για να μην περιφέρεται
στα ανοιχτόχρωμα μάτια σου
στα παλλόμενα στήθη
και στους ερωτικούς διαλόγους
που δεν τέλειωσαν ποτέ

Πού είσαι
να σου στείλω ένα μήνυμα
κόβοντας ένα περιστέρι από την καρδιά μου.

 

    Ό,τι άγγιξα και ό,τι θυμάμαι, ποιήματα 1981-2011, Γαβριηλίδης, 2011 [από τη συλλογή Μωβ σημαία, 1981]