Απ’ τις φωτογραφίες
μ’ αρέσουν τα πορτρέτα πιο πολύ
έχω μαζέψει κάμποσα δικά μου
για δες
εδώ είμαι στη σκάλα, το σκαλί το τελευταίο
που πέφτει πάνω μου το φως
κάθε που τρίζω
κι εδώ
πάνω στο τζάμι είμαι το λουλούδι
ενώ αλλού είμαι το τζάμι
ναι, το ραγισμένο.

Έχω μαζέψει κάμποσα των άλλων
να τα πορτρέτα των παιδιών μου
–αυτά των γλάρων–
ο δρόμος άντρας μου
και το πηγάδι που κοιτάς
κι ο βράχος κι ο αφρός
το δέντρο και ο γλάρος πάλι
που του μοιάζει

μα στο παγκάκι
όλοι είμαστε κι ο καθένας χωριστά
όλοι που τίποτα γινόμαστε
τη θάλασσα κοιτώντας.

      Ακακίες στη σαβάνα, Βακχικόν, 2020