Κρατώ αυτό το παράδοξο ανάμεσα σε μένα και τα ερείπια
να συναντώ τα ερείπια που θυμάμαι·
ερείπια εξαρχής.
Κι αυτό το γλωσσάρι κάτω απ’ το μαξιλάρι μου
μεταφράζει τη νοσταλγία με τη λέξη πλήρωση.
Εννοώ πως ανάμεσα στην πρόταση
Ζωή δεν είναι ό,τι πίστεψα
και στην πρόταση
Ό,τι πίστεψα είναι ζωή
νοσταλγία είναι το δεν
που δεν αφήνει την αρχή
να επιστρέψει στο τέλος της.

      Θα γίνουν όλα με τα μάτια ανοιχτά, Βακχικόν, 2024