Με δυο πλατείες παραμάσχαλα και μια εφημερίδα πρωινή
ξυπνάει η πόλη. Καταμεσής η άδεντρη πορεία. όλος κι όλος
των δράκων δέκα δρασκελιές ο δρόμος. Ευθύγραμμο τμήμα
να εκθέτει η μέρα τα παραμύθια της.
Στη μια άκρη στέκει η στιγμή, στην άλλη η ανάδυση ονεί-
ρων. Αίφνης τώρα δα "κεκτημένα" σημαίνει αρπάζω απ' την
επιβίωση του σύμπαντος.
Καταγράφω το τετελεσμένο καθώς προσπαθεί να με δαμά-
σει. Νιώθω το αποτέλεσμα να συντρίβει το ήθος των λαθών
μου.
Δεν έχω εμπιστοσύνη στις λέξεις. Λένε πως οι λέξεις είναι
διανύσματα πυροβολισμών. Κι αν είναι τρυφερή, δεν είναι
αθώα η ποίηση.

 

      Διηγήσεις πόλεων, Κέδρος, 2016