Βγάζω ένα ένα τα στολίδια

που σου χάρισε η θάλασσα

σηκώνω τα μάτια μου από μια λάμψη

και ήταν τα δικά σου αναλαμπή νερών

στους λευκούς τοίχους.

Μαζεύεις τα μαλλιά σου μ’ ένα πανί

από το τόσο γαλάζιο που έχει μείνει στο δωμάτιο

Τι όμορφα που μύριζαν

νοτισμένα από τα γιασεμιά

Κρέμασες την πέμπτη του πρωινού στον ορίζοντα

ένας κόκορας σημαίνει τη σκηνή

τα ψαράδικα ανοίγονται

το τζάμι ορθάνοιχτο βλέπει τη θάλασσα

Ξημερώνει ο θεός τη μέρα

πέφτει το φως όπως τα δίχτυα

οι λέξεις σταλάζουν σαν την δροσιά πάνω σε λουλούδια

όταν στερέψουν, έχω τα βότσαλα στο πλευρό μου

Με κλειστά τα φτερά 

σαν άγγελος από έναν ουρανό της ανατολής

κοιμόσουν με το κεφάλι στο στήθος μου

Εγώ τόσο όνειρο πρώτη φορά είχ’ αγκαλιάσει

     [2020]