Άτιτλο 2.

Ρούφας Παύλος
2020

Βγάζω ένα ένα τα στολίδια

που σου χάρισε η θάλασσα

Σηκώνω τα μάτια μου από μια λάμψη

και ήταν τα μάτια σου αναλαμπή νερών

στους λευκούς τοίχους.

Μαζεύεις τα μαλλιά σου μ’ ένα πανί

από το τόσο γαλάζιο που έχει μείνει στο δωμάτιο

Τι όμορφα που μύριζαν

νοτισμένα από τα γιασεμιά

Κρέμασες την πέμπτη του πρωινού στον ορίζοντα

Ένας κόκορας σημαίνει τη σκηνή

Τα ψαράδικα ανοίγονται

Το τζάμι ορθάνοιχτο βλέπει τη θάλασσα

Ξημερώνει ο θεός τη μέρα

Πέφτει το φως όπως τα δίχτυα

οι λέξεις σταλάζουν σαν την δροσιά πάνω σε λουλούδια

Όταν στερέψουν, έχω τα βότσαλα στο πλευρό μου

Με κλειστά τα φτερά σου

σαν άγγελος από έναν ουρανό της ανατολής

κοιμόσουν με το κεφάλι στο στήθος μου

Εγώ τόσο όνειρο πρώτη φορά είχ’ αγκαλιάσει

 

     [2020]

 

Περισσότερα από τον/την Ρούφας Παύλος

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2020 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά