Για τους καιρούς

Ρούφας Παύλος
2020

Μουχρό τ’ απόγευμα

μες στης δύσης την μαυροκόκκινη θάλασσα βυθάει

Σε λίγο απ’ το ξωκλήσι 

της σιωπής το ερημόκαστρο

θα σημάνει το βραδάκι

κι ύστερα θα γλιστρήσει η νύχτα

με τα καράβια της τα γκρίζα

τα σύννεφα

και τη σελήνη ακρόπρωρό τους

 

Φανός θυέλλης υπερκόσμιος

σε χωρικού τα χωματένια χέρια

που αργά ανηφορίζει

 

αργά και σταθερά

 

σαν ο καμπουριασμένος κλειδούχος του σιδηροδρόμου

 

Ανηφορίζει αργά ανάμεσα σε φάσματα τρομερά οροσειρών

και σκοτεινούς, ταραγμένους ποταμούς

 

Και βρυχάται η φωτιά μακρινή και δυσθεώρητη

μόλις μια αντιφεγγιά θολή σαν ανεπαίσθητη δαχτυλιά από αίμα

 

Κι ανηφορίζει ο χωρικός με τον φανό στα χέρια

Αργά και σταθερά

αργά και σταθερά

με τον φανό στα χέρια

στα χέρια τα χωμάτινα

 

Στο τέλος της νύχτας να φτάσει

και να κρεμάσει το φανάρι

στον ορίζοντα της ανατολής

 

κρινολούλουδο θολό που τινάζει τα φτερά του

και τρεμουλιάζει το λεπτό του κεφαλάκι

 

και πέφτει φως, μικρά μικρά ανθάκια

εδώ και κει

σαν το σιτάρι...

 

Και ξανά από την αρχή

 

Μουχρό τ’ απόγευμα

μες στης δύσης την μαυροκόκκινη θάλασσα βυθάει…

 

     [2020]

Περισσότερα από τον/την Ρούφας Παύλος

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2020 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά