έφυγα

με στριμωγμένου ποταμού ορμή

που βρίσκει στο φράγμα μια μικρή σχισμή

και την ανοίγει σαν κουρτίνα για να μπει

και μαζί του το ποτάμι παίρνει και το ποίημα

και μένει ο ποιητής γυμνός

γιατί το ποίημα είναι μια φορεσιά

και το ποίημα αυτό δε φοράει τίποτα

ούτε στολή ούτε ποδιά

μόνο το σκελετό του

κι αν είμαι όπως λες 

απόγονος αρχαίων ελλήνων 

είμαι απ’ τη μεριά των σκλάβων

κοίτα στις παλάμες μου τ' αυλάκια 

είναι οι χαρακιές απ’ τα μαστίγια

έλα μυαλό μου ηρέμησε

είπα ηρέμησε

είμαι κηπουρός είμαι κηπουρός

      Θεοφαγία, 2024