τότε είπα:

«ο Οδυσσέας του Τζόυς είναι ένα απαίσιο βιβλίο»

σφίχτηκαν οι τοίχοι στο δωμάτιο αμέσως

η βιβλιοθήκη έτριξε

απ’ τα εξώφυλλα

σκόνη πηχτή σηκώθηκε 

αιωρήθηκε σαν γκάζι

εισέπνεα

το ΦΘΟΝΙΟ

κι άρχισα αμέσως να μισώ

και να μισιέμαι

έμπαινε στα πνευμόνια μου

των αιώνων η παγαποντιά

κι άρχισα αμέσως να μισώ

και να μισιέμαι

το αντίθετο του ξέρω

είναι το αγαπώ

το ένιωθα

κατάπινα 

του εαυτού τον ασβεστοπολτό 

το ΦΘΟΝΙΟ

την πρώτη ύλη του Εγώ

το ΦΘΟΝΙΟ

το μητρικό γάλα του εγωμανή

το ΦΘΟΝΙΟ

αυτό που έκανε τον Καρυωτάκη

να πει ψέματα

πως πάλευε για δέκα ώρες με τα κύματα

το ΦΘΟΝΙΟ

αυτό που γεννά τον καρκίνο της ελληνικής ιστορίας:

τα φιλολογικά καφενεία της πρωτεύουσας

       Φθόνιο (Fn), 2021