Το χέρι που απλώνουμε· το χέρι που απλώνουμε στο σκοτάδι

αναζητώντας τον άλλο τον ξένο τον αγέννητο τον νεκρό αναζητώντας

εκείνον που θα ’ρθει για να βάλει φωτιά στις βάτους εκείνον που θα ’ρθει

για να ξυπνήσει τους νεκρούς εκείνον που θα ’ρθει να μας συναντήσει

μέσα από δρόμους που δεν έχουν ανοίξει ακόμα. Άνεμε της νύχτας τα μαλλιά σου

είναι λευκά σαν το χιόνι είπε ο Πάουλ Τσέλαν.

      Προς Δαμασκόν, Ενύπνιο, 2024