Στις αρτηρίες μου κουβαριάζεται ο χρόνος
περιέχει η μικρή απόσταση την υπέρτατη διαδρομή
και τι χαιρετισμούς από Παρίσια, με γέλασαν
δε μ’ έμαθαν ν’ αντεπεξέρχομαι στον έρημο τόπο
και πως δώδεκα κοφίνια άδεια
σημαίνει δώδεκα κοφίνια άδεια
στη ζωη δεν γίνονται θαύματα.
Τώρα το μισό μου λιμοκτονεί
το άλλο μισό είναι ένας ζητιάνος
που θεατρίζει τα εντόσθιά του ικετεύοντας
να μην του δώσεις
ανορθόδοξα η πραγματικότητα μονοπωλεί τις λύσεις,
όσο κι αν μισήσω τα ποτάμια που πίνουν αίμα
οι χαρές στην κόλαση θα πουλιούνται
σε τιμή ευκαιρίας.

Αγαπάτε;
Ανταγαπάσθε;
Η συνέχεια μετά τη σούπα.

     Όμορφος Κόσμος, 1984