Μόλις διάβασα ένα ποίημα του Ρέυμοντ Κάρβερ.

Νομίζω ότι μπορώ να γράψω ένα βιβλίο μέχρι το βράδυ.
Ένα ποιητικό βιβλίο που θα καταπλήξει τους πάντες.
Οραματίζομαι συνεντεύξεις σε ξένα τηλεοπτικά δίκτυα.
Ακολουθούν κι άλλα βιβλία όμοια με το πρώτο.
Σύντομα καθιερώνομαι.
Διδάσκω σε πανεπιστήμια.
Περιοδεύω στην Αμερική απαγγέλλοντας ποιήματά μου.
Με λατρεύουν.
Η γυναίκα μου δεν καταλαβαίνει.
Αποξενώνεται.
Τα παιδιά μου μεγαλώνουν χωρίς εμένα.
Η ποίηση τους αηδιάζει.
Μένω σε ξενοδοχείο.
Πίνω μπέρμπον απ' τις δέκα.
Τηλεφωνώ για να 'ρθούν όσοι με γλείφουν.
Οι γυναίκες τους με βρίζουν.
Επιμένω όμως να 'ρθούν.
Συνεχίζω να πίνω μόνος.
Σκέφτομαι ότι γερνάω.
Λέω: «Θα μείνουν τα ποιήματα».
Τα ποιήματα του Ρέυμοντ Κάρβερ
προφανώς.

      Ο ταλαντούχος Νέρωνας, Σμίλη, 2024