Ένα σκισμένο κομμάτι χαρτόνι
αρκεί για ν' αφήσουν
μισοτελειωμένο το παζλ.
Δεν τους πειράζει.
Φιλονίκησαν
κι ύστερα βάλθηκαν
να κυνηγούν με μανία σαπουνόφουσκες.

Στον φουσκωτό Πύργο
φτάσανε ξυπόλυτοι
πιασμένοι χέρι χέρι.
Εκεί χοροπήδησαν για ώρες
ζητωκραυγάζοντας
μέχρι που εξαντλήθηκαν.

Τώρα που πείνασαν,
τα χέρια τους υψώνονται.
Ζητιανεύουν την αγκαλιά
μόνο και μόνο για να φτάσουν
μια τούρτα μ' αναμμένα κεριά.

Θα φάνε σε πολύχρωμα πιάτα
το γλυκό τους
κι έπειτα
με παιδικά τραγούδια στη διαπασών
θα χορέψουν αδέξια
πάνω σε γιρλάντες κι αποφάγια.

Το τέλος της γιορτής
θα έρθει απροειδοποίητα.

Ξαναμμένοι τότε,
με στριγκές φωνές,
θ' αρνούνται ν' αποχωρήσουν.
Θα διαμαρτύρονται κλαίγοντας γοερά
ικετεύοντας να παραμείνουν λίγο ακόμα
χωρίς να καταφέρνουν τίποτα.

Πριν σκάσουν με κρότο,
ας υπάρχουν λίγα μπαλόνια
να μαρτυρούν την ανεμελιά των παιδιών.

      Ο ταλαντούχος Νέρωνας, Σμίλη, 2024