(Ο Σίνωνας θεωρούσε πως δεν αναγνωρίστηκαν δεόντως οι υπηρεσίες του

στον πόλεμο. Ασφαλώς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι οι τακτικές του

θα αποτελούσαν βασικό γνώρισμα της τέχνης της διπλωματίας. Η προβο-

λή της ανδρείας του Αχιλλέα απλώς εξυπηρετούσε την ανάγκη των ηγετών

να ανανεώνουν τους στρατούς τους με αναλώσιμο έμψυχο δυναμικό.)

…οι συκοφάντες μου
στρεβλώνουν συστηματικά τα γεγονότα
εξυμνούν τα κατορθώματα του Αχιλλέα
απαξιώνοντας το δικό μου επίτευγμα.

Αρνούνται να παραδεχτούν
πως χάρη σ' εμένα νίκησαν οι Αργίτες.

Ωστόσο, όταν δεμένο μ' έσυραν
μπροστά στον βασιλιά
μ' όλους τους Τρώες
ν' απαιτούν το θάνατό μου
οι καλύτεροι των Αχαιών
βρίσκονταν κρυμμένοι
μέσα στο ελάτινο άλογο
ενώ ο αγαπημένος τους ήρωας
είχε γίνει στάχτη από καιρό.

Αναρωτιέμαι λοιπόν
πως αποφάσισαν
ότι ο γιός του Πηλέα είναι καλύτερός μου.
Αυτός φρόντιζε μόνο για την υστεροφημία του.

Κίνητρά του ήταν πάντοτε
η εγωπάθεια και η ματαιοδοξία.
Η ξακουστή ανδρεία του
δεν ωφέλησε τους Αχαιούς
περισσότερο από τη δική μου ευγλωττία.

Εγώ έπεισα τον Πρίαμο
να πράξει το αδιανόητο:
να γκρεμίσει ο ίδιος
τ' απόρθητα τείχη του.

Αν ο βασιλιάς προτίμησε
να πιστέψει εμένα από τον Λαοκόοντα
δεν ευθύνεται η ευπιστία του
όπως κάποιοι ισχυρίζονται.
Το ήθος του δεν του επέτρεψε
να προβλέψει μια τόσο άνανδρη επίθεση.
Γιατί είναι αλήθεια πως οι Έλληνες   
κατέσφαξαν τους αντιπάλους τους
όταν εκείνοι μεθυσμένοι
αποκοιμήθηκαν.

Όλοι αυτοί που σήμερα
επαίρονται για το «ένδοξο» παρελθόν
ξεχνούν πως οφείλουν σχεδόν τα πάντα
στη δική μου τέχνη της πειθούς.
Και, βέβαια, στον Επειό.  
Μολονότι τους ενοχλεί το γεγονός
πως ήταν ικανότερος
ως πυγμάχος και αρχιτέκτονας
παρά ως πολεμιστής
αποδείχθηκε κι αυτός
πιο χρήσιμος απ' τον οξύθυμο Αχιλλέα.

Γράφω όλα τα παραπάνω
για να αποκαταστήσω την αλήθεια.
Μάρτυράς μου ο Οδυσσέας  
που ξέρει τη δύναμη των λέξεων.

      Βιογραφία ενός χεριού, Περισπωμένη, 2022