Έβγαλε απ' την τσέπη του
μια ξεβαμμένη τράπουλα
έκοψε, ανακάτεψε κι άρχισε να μοιράζει.
Του Γιάννη, του Νώντα, του Έκτορα, δικό του.
Και πάλι.
Του Γιάννη, του Νώντα, του Έκτορα, δικό του.
''Κύριε'', τον έκοψε ο σερβιτόρος.
''Δεν είστε στο καφενείο της γειτονιάς.
Ασχημονείτε σε κυλικείο νεκροταφείου.''
Μάζεψε ντροπιασμένος τα χαρτιά
φίλησε σταυρωτά τη χήρα του τεθνεώτος
και βγήκε στον δρόμο.
Πού να τους εξηγήσει τέτοιες ώρες
για το θανατικό που ξεκλήρισε το καρέ.
Ο Γιάννης έφυγε προχθές από καρδιά
ο Νώντας τις προάλλες στην εγχείρηση
ο Έκτορας ανήμερα Χριστούγεννα
κανείς δεν έμαθε από τι πήγε.
Όσο γι' αυτόν, είχε πεθάνει απ' το Φθινόπωρο
κι ας μην το είχε πει ούτε στο σπίτι.

Έστησε το τραπέζι του στη γέφυρα
έκοψε, ανακάτεψε κι άρχισε να μοιράζει.
Του Γιάννη, του Νώντα, του Έκτορα, δικό του.
Και πάλι.
Του Γιάννη, του Νώντα, του Έκτορα...

      Διαθήκη, Μανδραγόρας, 2015