στον Κωστή Λαμπίρη

Χώρισε το καταπίστευμα
στα δύο
όσα περάσματα
τόσα μαχαίρια
κι όσα παιδιά
τόσοι βωμοί
κι είπε θέλημα ήταν
στη θήκη τους μαζί
όμορφη στάχτη
ωραία βροχή,
βροχή αδιαίρετη.

      Οι άνθρωποι στα σπίτια τους και λίγο πιο έξω, Παρισπωμένη, 2018