Εκπλήρωσις ποιήσεως

Τα μαύρα του Γκόγια
2017

                                              Μνήμη Γιάννη Κακριδή


Χρόνια περνούσαν τα παιδιά τη σκάλα για το διάλειμμα
Φθείροντας με τα πόδια τους γράμματα ελληνικά
Αδιάβαστα αιώνες, του Αρχίλοχου (το γράφει
Ο φιλόλογος στο πώς ευρέθη το μάρμαρο της Πάρου).
Μ’ αρέσει αυτή η εικόνα μιας αυλής σχολείου
Με φωνές παιδιών και τρέξιμο κυνηγητού με πεδιλάκια
Που ανυποψίαστα προσφέρουνε χλωρές φωνές
Σε αρχαία μάρμαρα και μιλώντας την ανάγκη τους
Είναι σαν να επιστρέφουνε ζωή στην πέτρα.
Αυτή είναι μοίρα ελληνική, θα έλεγε ο Καβάφης,
Κι ακόμα εκπλήρωσις ουσίας της ποιήσεως.
Για τα γραμμένα λόγια να υπάρχουνε παιδιά
(στις εσχατιές του χρόνου εδώ, κι ακόμα πέρα)
Που θα περάσουν πάνω τους και θα τα φθείρουν
Με πεδιλάκια και φωνές χλωρές στα ελληνικά.

 

      Τα μαύρα του Γκόγια, Ενδυμίων, 2017 

Περισσότερα από τον/την Λαλιώτης Βασίλης

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2021 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά