Άφησε τη γαλήνη
να μπει στο βλέμμα σου
κάνε την ηρεμία όπλο σου
και προχώρα αταλάντευτη. 

Η σαπίλα του κόσμου μας
κι η ερημιά της καθημερινότητας
ζητάνε τον πανικό και την απόγνωσή σου.

Η κατανάλωση κι η αλλοτρίωση
ροκανίζουν τα θύματά τους δίπλα μας,
σε λίγο θα είμαστε συνένοχοι.

Η γνώση της ταξικής πραγματικότητας
κι η ανάγκη της συλλογικής δράσης
επείγει.

Η άμμος στην κλεψύδρα ρέει,
σκεπάζει τα πάντα σα θάνατος
κι ο Σιμούν αργεί.

      Χωρίς ελπίδα, Κύμα, 2020