Είναι ένα δέντρο που έχει τις ρίζες του βαθιά

φτάνουν στα έγκατα της πιο παλιάς αλήθειας

Τα κλαδιά αγγίζουν την κορφή του ουρανού

τα φύλλα θροΐζουν ψίθυρους της θάλασσας

καλά κρυμμένα φυλάνε τα αρχαία μυστικά

Ο φλοιός έρχεται απ’ άλλη εποχή και φεύγει σ’ άλλη

φέρει αιώνιας απόσταξης χυμούς

Ο κορμός ευθυτενής αρματώνεται κύκλους τα δάκρυα

Είναι ένα δέντρο που πάντα κάτι έχει να μου πει

Εχθές μου έλεγε για πουλιά πετρωμένα

προχθές πρόσφερε τάματα στην αγάπη

ύφαινε για τον έρωτα προστατευτικό πέπλο

Σήμερα στωικά μου μίλησε για μάσκες φονικές

πληθαίνουν ψιθύρισε, κοίτα πώς έρχονται

κι έδειξε κατά πέρα

      Λιγοστεύουν οι λέξεις, Μελάνι, 2017