1148 - O θάνατος του Jaufré Rudel

Δαιμόνιοι
2020

Έτρεχε να τον προλάβει στο λιμάνι 

της είχαν πει πως ήταν πια μονάχα κόκαλα και δέρμα 

σκιά φρικτή του εαυτού του.

Πώς θα τον γνώριζε 

αφού ποτέ δεν είχε δει το πρόσωπό του; 

Κι εκείνος που της έγραψε όρκους αγάπης 

θα την ξεχώριζε στο πλήθος; 

Άνεμοι σκοτεινοί αρπάζανε την προκυμαία 

και τα μαλλιά της ξέπλεκα πουλιά στους ουρανούς.

Όταν αντάμωναν μόλις νεκρός εκείνος 

κι ανάμεσά τους ένα φράγμα αόρατο 

πολιορκία αγγέλων. 

 

        Δαιμόνιοι, Μελάνι, 2020

  

 

Περισσότερα από τον/την Γρίβα Άννα

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2021 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά