μεσημέρι (γεύμα)

Κι όμως δεν φτάνει
μια φορά να φας
μέχρι να σκάσεις
η πείνα
θα φανερωθεί
τώρα που δεν περίσσεψε
ούτε ψίχουλο
κόκκος σουσάμι
με σαλιωμένο έμεινες
το δάκτυλο
να απορείς
γιατί χαλάλισες
το μοσχοσάπουνο
προς τι η μπροστέλα∙
πεινάω, είπε,
αλλά δεν έχω όρεξη
με το μαχαίρι
χαράζει στην τάβλα
ακατανόητους
χρησμούς

      Πλάνης στην πλάνη της, Θίνες, 2024